MENU
SPREKERS Op ons 2e lustrum zijn de sprekers dit jaar geselecteerd door de deelnemers die de afgelopen 9 jaar het symposium hebben bezocht. Met andere woorden: de meest succesvolle sprekers met de meest interessante “stof”, volgens deze deelnemers. Dr. Ingenieur JOKE MONTENY Joke studeerde bio-ingenieur aan de universiteit van Gent en verdiepte zich, na het behalen van haar doctoraatstitel in de wetenschap van het gedrag. Joke verzorgt ook praktijklessen voor opvoeding en training voor studenten der Bachelor diergeneeskunde aan de Universiteit van Gent. Ze is oprichter van “Hond Inform”  waarbij ze haar wetenschappelijke kennis gebruikt bij het adviseren en begeleiden van mens en hond. ONDERWERP: BACK TO BASIC  BIJ HONDENOPVOEDING? Tijdens de opvoeding van een hond (pup of volwassen) is het interessant (en noodzakelijk) om eerst de basisnoden van het dier in te vullen. Om dit in te vullen dienen we echter door de bril van de hond te kijken. Daarbij wordt dan hoofdzakelijk gefocust op relatie, hechting en veiligheid. Ook dit zijn basisnoden die dikwijls (onbewust) niet goed ingevuld worden en heel vaak problemen, nu of later, tot gevolg hebben. Training kan en mag, maar is absoluut geen noodzaak. Dr KATHELIJNE PEREMANS. Kathelijne studeerde in 1983 af als dierenarts in Gent. In 1994 werd ze Europees specialist medische beeldvorming en begon aan de opleiding nuclearist en starrte haar onderzoek: “hersenbeeldvorming bij de normale en gedragsgestoorde hond”. Kathelijne heeft inmiddels 7 doctoraten en 3 lopende. Op dit moment is ze hoofd van de dienst nucleaire geneeskunde aan de Universiteit van Gent. Kathelijne is een verwoed dierenvriend met 2 paarden, 1 kat en 2 honden waaronder één doof geboren. ONDERWERP:GEDRAGSTHERAPIEËN EN HUN INVLOED OP DE HERSENWERKING: Er zijn verschillende behandelingsmogelijkheden van gedragsstoornissen bij de hond. De gevolgde strategie is sterk afhankelijk van de stoornis en van de aanpak van de gedragstherapeut. Meestal begint men met gedragstherapie, al dan niet gecombineerd met psychofarmaca. Toch zijn er een groot aantal problemen die niet op deze klassieke aanpak reageren. Er wordt momenteel veel onderzoek gedaan op de additionele waarden van de neuromodulerende technieken (technieken waarbij de hersencelactiviteit beïnvloed wordt). We hebben in het verleden diverse keren kunnen aantonen dat de biologische ondergrond van gedragsstoornissen bij de hond veel gelijkenissen vertoont  met gelijkwaardige menselijke afwijkingen zoals bijv. angsstoornissen. We maken een tour door de hersenen met behulp van functionele beeldvorming. We gaan kijken in welke mate diverse behandelingstechnieken een invloed hebben op de hersenwerking, zowel bij normale als gedragsgestoorde honden. PROFESSOR Dr TINY DE KEUSTER Tinie de Keuster studeerde af in Gent in 1982. Sinds 1998 is zij werkzaam in de preventie van bijt-ongevallen met honden in het bijzonder bij kinderen en maakte deel uit van een onderzoeksteam aan de vrije universiteit van Brussel. In 2004 startte Tiny het “Blauwe Hoed” project, een preventief project bedoeld om gezinnen met jonge kinderen veiliger te leren omgaan met hun hond. Sinds 2008 is ze benoemd tot gastdocent aan de Universiteit van Lincoln. Tiny schreef boeken, ook als mede-auteur en is een veelgevraagde spreker op internationale congressen. ONDERWERP: WAAROM HONDEN (NIET) BIJTEN. Hondenbeten worden wereldwijd beschouwd als een gezondheidsissue voor de mens. Recent laaide de discussie weer op in medische tijdschriften met adviezen over bijvoorbeeld castreren om agressie te vermijden of het verwijderen van agressieve rassen uit onze maatschappij. Bijtincidenten laten ook overheden niet onberoerd. Telkens als er een incident plaatsvindt ontstaat er een verhitte discussie over de schuldvraag en hoe de bijtgrage honden te stoppen. Ook de media spreekt hier een woordje mee. De vraag is hoe we als professionals in hondenopvoeding kunnen bijdragen om hondenbezitters zijn taal te leren begrijpen en misverstanden uit de weg te ruimen en onze geliefde viervoeters te beschermen tegen deze misverstanden. Kunnen wij als professionelen bijdragen de hondenbezitters leren de hond te respecteren als individu en zijn taal te leren begrijpen en af te rekenen met mythes en misverstanden die onze geliefde viervoeter schaden? Kunnen wij als professionals hondenbezitters aanleren om “alarmbelletjes” in het gedrag van de hond te herkennen en tijdig hulp in te roepen alvorens het tot een bijtincident komt? Tenslotte: wat doen we als er zich al een bijtgeval heeft voorgedaan. Hoe kan een hulpvraag worden beantwoord met respect voor het welzijn van de hond? Dit en nog veel meer kunt u verwachten van de lezing van Tiny de Keuster. Prof.Dr JAN VAN HOOFF. Hij studeerde biologie (ethologie) aan de Universiteit van Utrecht bij Niko Tinbergen en Desmond Morris in Oxford. Hij is emerites hoogleraar ethologie en socio-ecologie aan de Utrechtse Universiteit Jan is opgegroeid in Burgers Zoo waar zijn ouders directeur waren. Zijn grote bekendheid heeft hij vooral gekregen door onderzoek naar primaten, in het bijzonder de chimpansee. Tijdens zijn studie naar wolven werd hem duidelijk dat bij geen enkel zoogdier de zorg zo intensief is bij het gezamelijk grootbrengen van de jongen. Bovendien hebben zij een enorme empatische gevoeligheid wat we ook zien bij onze honden. Door zijn grote kennis van wolven en honden heeft Jan vele wetenschappers begeleid naar hun doctoraal studie.   ONDERWERP: ONZE NAASTE VERWANT EN ONS BESTE MAATJE. Onze naaste verwant, de temperamentvolle chimpansee, is niet ons beste maatje geworden. Noch de lankmoedig ogende (maar hoho) orang-oetan. En evenmin de onverstoorbare (nou ja) Gorilla. Wel die snode verleider van Roodkapje (grootmoeder wat heb je grote tanden!). Ja, wij mensen zijn blijkbaar “hondser” dan we denken. Ofschoon we in cognitief opzicht dichter bij onze naaste verwant staan (de mensaap), is het toch onze sociale geaardheid die maakt dat wij het beste maatje van de geciviliseerde wolf zijn geworden (Jan draait het hier maar eens om). In zijn presentatie wil Jan onszelf eens contrasteren met deze twee andere zoogdieren. Ir.ing Ed.J.GUBBELS Binnen zijn specialisatie “fokkerij en genetice” tijdens zijn studie aan de Landbouwuniversiteit in Wageningen, legde Ed zich toe op de fokkerij van gezelschapsdieren, met name op het beheer en behoud van kleine genenpools. In 1980 raakte hij betrokken bij de fokkerij van rashonden. Sindsdien heeft hij als adviseur aan rasverenigingen en de Raad van Beheer getracht verandering te brengen in de wijze waarop rashonden nog steeds worden gefokt. Na 30 jaar van vruchteloze pogingen om de rashondenfokkerij “van binnen uit” te veranderen koos hij in 2010 voor het gesprek hierover met de pers en de politiek. Hij was in 2013 medeverantwoordelijk voor de formulering van de motie in de tweede kamer die zo tot een expliciet wettelijk verbod op “Qaulzucht” leidde. Ed Gubbels is verder actief betrokken bij het herstel en behoud van de Zuid Limburgse flora en fauna en van de biotopen waarin de diersoorten thuishoren. ONDERWERP:Van “QUALZUCHT” NAAR KWELZUCHT. De fokkerij van rashonden mag zonder enige twijfel worden aan geduid als “qualzucht”. Met dit Duitse begrip wordt een wijze van fokken bedoeld waarbij kenmerken worden geduld en bevorderd die voor dieren pijn, last en ongemak veroorzaken. Wie zich schuldig maakt aan deze voorspelbare en vermijdbare aantasting van het welzijn van honden schaart zich onder dit begrip. Er is geen enkele biologische reden of noodzaak om, op de wijze waarop dit nu nog gebeurt, onze rassen erfelijk te verminken en daarmee de dieren structureel te mishandelen. Het gaat alleen maar om fokkers die omwille van hun eigen (show) belangen en genoegens de dierbelangen op te offeren. En natuurlijk is er ook nog onze overheid die deze vorm van georganiseerde dierenmishandeling gedoogt en zich medeplichtig maakt. Zolang de overheid weigert om de wettelijke regels toe te passen en handhavend op te treden kunnen rashondenfokkers hun dierschadelijk praktijken ongehinderd voortzetten. JACQUES PIEDERIET. Jacques (1942) is van oorsprong juwelier en edelsteenkundige, echter 2 geweldadige gewapende overvallen hebben hem doen besluiten al op 49 jarige leeftijd zijn juweliersbedrijf te beëindigen en zich volledig bezig te houden met de hond (zowel de wilde alsook de huishond) Het beetje kennis wat Jacques heeft vindt verder zijn oorsprong in inmiddels 50 jaar werken met honden, de 2 jarige studie “vorm en functie in de biologie” aan de OU (open universiteit) waar hij gezien zijn beperkte intelligentie 3 jaar over heeft gedaan, het volgen van cursussen en symposia (van klicker workshop tot gedragstherapie) om zodoende nieuwe ontwikkelingen aan zijn basis filosofie toe te voegen/aan te passen.   ONDERWERP: HONDSE ZAKEN Na de vele massale reacties vorig jaar op het onderwerp CORRECTIE opnieuw aandacht hiervoor. --DOMINANTIE een uitgekauwd onderwerp? Geenzins. -- TROOSTEN of NEGEREN bij angst (onweer)? Er wordt nogal eens vergeten dat dit een hormonaal proces is. --Zijn wij “hondenmensen” bereid onze klanten (cursisten) te wijzen dat zij de verkeerde hond hebben, wanneer zij zich met een “mismaakte” (ras) hond melden of kiezen we voor de commerciële kant van onze hondenschool? --Met nog meer onderwerpen, het ene als mededeling, anderen wat gedetailleerder uitgewerkt.